Το μεγαλύτερο “girls only” windsurfing camp στην Ελλάδα θα οργανωθεί φέτος για τρίτη συνεχή χρονιά, αυτή τη φορά στο Καράβι του Σχινια! Στο πλάι της διοργανώτριας Εύης Τσαπέ θα είναι η Ειρήνη Τσαπέ, ο Γιάννης Ξεφτέρης, αλλά και όλο το crew της σχολής windsurfing του Καράβι water sports. Η πρόσκληση για το girls camp ισχύει για κοπέλες όλων των ηλικιών και όλων των επιπέδων, είτε θέλουν να ξεκινήσουν το windsurfing για πρώτη φορά, είτε θέλουν να μάθουν ή να βελτιώσουν κάποια πιο προχωρημένη τεχνική. Όλες οι συμμετέχουσες θα λάβουν αναμνηστικά διπλώματα για την παρακολούθηση του camp καθώς και άλλα δώρα, ενώ θα υπάρχουν και άλλες εκπλήξεις που θα δώσουν στη διοργάνωση μια ιδιαίτερη ατμόσφαιρα. Οι ημερομηνίες τις οποίες θα τρέξει το camp είναι τα Σαββατοκύριακα 17-18 Ιουλίου, 24-25 Ιουλίου και 31 Ιουλίου – 1 Αυγούστου 2010. Κλείστε τη συμμετοχή σας όσο νωρίτερα γίνεται για να αποφύγετε το συνωστισμό. Για περισσότερες πληροφορίες, μπορείτε να επικοινωνήσετε στο email: wsurfcamp@gmail.com ή με την Εύη στο +30 6936923720. On line δήλωση συμμετοχής εδώ http://www.scribd.com/doc/32730169/Registration-Form-Girls-Camp-2010.

Girls of all levels are welcome, from complete beginners that want to get to know what windsurfing is about, to intermediate or advanced sailors that want to improve their technique or learn something new. Evi Tsape, Irene Tsape , Giannis Xefteris and the crew from Karavi water sports are all going to be there for three consecutive weekends, 17th-18th July, 24th-25th July and 31st July-1st August to run the windsurfing camps. Book your place early so you can avoid congestion! For entries, you can fill the online participation form here http://www.scribd.com/doc/32730169/Registration-Form-Girls-Camp-2010 and send it by email at wsurfcamp@gmail.com.

On Friday September 5th 2008, young men and young women from all over the Globe, gathered in Karavi Schinias and participated in a very nice and very well organized event from Media Planet. After they competed in several hard and exhausting sports, like the Tag of war. running – swimming and beach volley, they tried their dancing skills under Latin beats encouraged by a Brazilian dancing team, drinking the whole time beers and champagne.  
Filmed and edited by Dimitris Maniatis | Silent Progression Productions

Το wakeboard είναι ένα από τα πιο δημοφιλή  θαλάσσια σπορ  γιατί συνδυάζει πολλά διαφορετικά αθλήματα μαζί, Snowboard, Skateboard και Surf. Το μόνο που χρειάζεται κανείς για να κάνει Wakeboard είναι ένα σκάφος (κρίς κράφτ), μια σανίδα για wakeboard και ένα σκοινί με λαβή.

Η ιστορία του wakeboard ξεκινάει από την Αμερική πολλά χρόνια πριν όπου οι σέρφερς εκείνης της εποχής χρησιμοποιούσαν σκάφη για να τους τραβάνε στις λίμνες τις Φλόριντα ενώ αυτοί σερφάρανε στα απόνερα του σκάφους. Καθώς τα χρόνια περνούσαν όλο και περισσότεροι δοκίμαζαν το καινούργιο αυτό άθλημα με σανίδες του surf ώσπου άρχισαν σιγά-σιγά να φτιάχνονται για αυτό το λόγο όλο και πιο μικρές σανίδες. Στις αρχές της δεκαετίας του 80 ένας σέρφερ από το Σαν Ντιέγκο, ο Tony Finn σχεδίασε και κατασκεύασε την πρώτη σανίδα αποκλειστικά για wakeboard και την ονόμασε “Skurfer”.  Αργότερα μαζί με τον John Hamilton ίδρυσαν την πρώτη εταιρία wakeboard στον κόσμο.

Οι πρώτες σανίδες δεν είχαν δέστρες για να δένονται τα πόδια του αναβάτη πάνω τους, και έτσι οι αναβάτες έκαναν μόνο μανούβρες surf παίζοντας με τα απόνερα του σκάφους. Από τα μέσα της δεκαετίας του ‘80 και έπειτα οι σανίδες άρχισαν να γίνονται καλύτερες και οι πρώτες δέστρες εμφανίσθηκαν στην αγορά. Στην αρχή οι δέστρες είχαν την μορφή αυτών που χρησιμοποιούνται και στο windsurf και έτσι δόθηκε η δυνατότητα στους αναβάτες να χρησιμοποιήσουν τα απόνερα του σκάφους και σαν βατήρες για να κάνουν άλματα και φιγούρες όπως του snowboard.

Το wakeboard εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως “Skurfer” η “Ski Board” και το πρώτο πρωτάθλημα Skurfer έγινε το 1990 και καλύφθηκε τηλεοπτικά από το Αμερικάνικο κανάλι ESPN. Το μειονέκτημα αλλά και ο λόγος που το wakeboard δεν είχε τόσο μεγάλη πρόοδο ήταν ότι τότε, οι σανίδες ήταν πολύ βαριές και χοντρές και ο αναβάτης ήταν πολύ περιορισμένος στις κινήσεις του.

Οπότε ήρθε η σειρά του Herb O’Brien, ιδρυτή της μεγαλύτερης εταιρίας θαλασσίου σκι στον κόσμο, της H. O. Sports. Ο O’Brien συγκέντρωσε τους καλύτερους σχεδιαστές και κατασκευαστές surf από τη Χαβάη και κατασκεύασαν την σανίδα “Hyperlite Pro”. Αυτή η σανίδα είναι από τις πιο γνωστές σανίδες στον κόσμο και υπεύθυνη για την αναγέννηση του αθλήματος και την μεγάλη του εξέλιξη. Βελτιωμένες δέστρες ήρθαν στην αγορά και πλέον το ski board ονομάστηκε wakeboard (wake σημαίνει απόνερο).

Πολλοί αθλητές θαλασσίου σκι άφησαν το σκι και άρχισαν το wakeboard ανάμεσα τους και παγκόσμιοι πρωταθλητές όπως ο Jeremy Kovak. Ακολουθώντας τα βήματα της H.O. και άλλες εταιρίες εισήλθαν στην αγορά και το σπορ άρχισε να γίνεται πολύ δημοφιλές ειδικά την περίοδο από το 1994 μέχρι το 1998.

Τώρα πλέον το wakeboard ανήκει κι αυτό στα extreme sports και από πολλούς αθλητές θεωρείται σαν ένας διαφορετικός τρόπος ζωής και αν και δεν έχει πολλά χρόνια ζωής είναι ένα από τα πιο δημοφιλή και ανερχόμενα θαλάσσια σπορ.

Στη φωτογραφία βλέπουμε ένα παλιό original Skurfer και την εξέλιξή του, ένα Wake Tech Flight 69 μοντέλο 1997, που ήταν η πρώτη twin tip ή αλλιώς twin tail σανίδα. Δηλαδή το σχήμα σερφοσανίδας αλλάζει ώστε να μπορούν οι αθλητές να κάνουν τα ίδια tricks και με το «καλό» τους πόδι μπροστά (regular)  και με το «ανάποδο» (fakie), όπως ακριβώς οι snowboarders.

Δημήτρης Μανιάτης

Water Ski – Wakeboard coach/instructor 

Όταν άλλες φορές οι μετεωρολογικές προβλέψεις στην περιοχή είναι για Νότιους ανέμους – τον Σχοινιά τον πιάνει πολύ ο Νοτιάς – μπορεί να βγει άνεμος έντασης και μεγαλύτερης από 4 μποφόρ με τέλειες συνθήκες για τους σέρφερς επειδή ο αέρας είναι πολύς και το κύμα είναι μεγάλο. Για τους λουόμενους όμως και τους επισκέπτες της παραλίας δεν είναι ίσως και ότι καλύτερο επειδή εκτός από το ανακάτεμα και τα φύκια, ο Νοτιάς είναι υγρός και η ατμόσφαιρα δεν είναι καθαρή, συνήθως έχει και λίγη συννεφιά, μερικοί όμως δεν πτοούνται και το διασκεδάζουν παίζοντας με το κύμα.

Εμείς στο Καράβι κάνουμε μεγάλες προσπάθειες με πολύ προσωπικό και με ιδιόκτητα ειδικά για καθαρισμό ακτών επαγγελματικά μηχανήματα, να καθαρίζουμε πρωί και απόγευμα την παραλία από πέτρες και φύκια που φέρνει ο Νοτιάς, να την κοσκινίζουμε και να την στρώνουμε κάθε φορά επειδή παραμορφώνεται λόγω του ότι το κύμα ανεβαίνει πάνω στην ακτή μέχρι τις ξαπλώστρες, αλλά το πρόβλημα δεν λύνεται όταν καθαρίζεται μόνο από εμάς. Επί πλέον μετά από καμιά δυο μέρες με Νοτιά, η ζημιά που έχει γίνει είναι αρκετά μεγάλη και χρειάζεται αρκετές μέρες να φυσήξει βοριάς, που είναι off shore για να συνέλθει η εμφάνιση και η ποιότητα της παραλίας μας και να φύγουν τα φύκια.

Παλαιότερα το πρόβλημα δεν υπήρχε, τουλάχιστον όχι τόσο έντονα, εφόσον τα μελτέμια ήταν συχνότερα, διαρκούσαν πολλές μέρες, σχεδόν όλο το καλοκαίρι και είχαν μεγάλη ένταση. Τα τελευταία χρόνια μειώθηκαν τα μελτέμια και αυξήθηκαν τα Νότιοι άνεμοι και πιστεύω, χωρίς να είμαι ειδικός, ότι το φαινόμενο αυτό οφείλεται στη γενικότερη αλλαγή των κλιματολογικών μας συνθηκών. Πως θα μπορούσε άλλωστε να γλυτώσει ο Σχοινιάς?

Στη φωτογραφία (Σεπτέμβριος 2007) φυσάει Νότιος άνεμος περίπου 4 μποφόρ και κάνει μεγάλο κυματισμό επειδή έχει on shore διεύθυνση.

Μανιάτη Ελένη

Σχολή θαλασσίων σπορ

Καράβι Σχοινιάς

Ετήσιες λέγονται επειδή είναι εποχιακοί άνεμοι και παρουσιάζουν ετήσια περιοδικότητα με την κυριαρχία τους το καλοκαίρι και την σπάνια εμφάνισή τους τον χειμώνα ενώ το όνομα μελτέμι οφείλεται στην τουρκική λέξη «meltem». Έχουν γίνει πολλές αναφορές στα κείμενα του Αριστοτέλη, του Θεόφραστου, αλλά και του Όμηρου, για τον κλειδοκράτορα των ανέμων Αίολο, τον ασκό του και τις περιπέτειες του Οδυσσέα. Τους μήνες Ιούλιο και Αύγουστο έχουν τις μεγαλύτερες εντάσεις και μέση χρονική διάρκεια από 2 μέχρι 4 ημέρες, χωρίς να παρουσιάζουν κάθε χρόνο την ίδια συχνότητα. Οι άνεμοι αυτοί πνέουν κυρίως την ημέρα από τις 8 το πρωί, μέχρι τις 8 το βράδυ και αποκτούν την μεγαλύτερή τους ένταση γύρω στις 2 το μεσημέρι. Χαρακτηριστικό τους είναι η αυξομείωση, ενώ εξασθενούν γρήγορα μετά το ηλιοβασίλεμα επανερχόμενοι την αυγή. Στο Β. Αιγαίο είναι Β.Α. άνεμοι, στο Κεντρικό Αιγαίο γίνονται Βόρειοι και στο Νότιο Αιγαίο Β.Δ. Με την επιρροή της θαλάσσιας αύρας την ημέρα, τα μελτέμια αυξάνονται τοπικά. Η μεγαλύτερη ένταση των μελτεμιών εμφανίζεται στο Ν. Αιγαίο και ιδιαίτερα στην περιοχή των Κυκλάδων.

Το φαινόμενο θεωρείται τοπικό, γι’ αυτό και μοναδικό (δεν επηρεάζουν καν τη Δυτική Ελλάδα και το Ιόνιο), με ευεργετική επίδραση στη θερμοκρασία, λόγω του ότι μεταφέρουν δροσερές και ξηρές αέριες μάζες. H έντασή τους επηρεάζεται καθοριστικά από το ανάγλυφο των νησιών (την ύπαρξη βουνών, για παράδειγμα), φθάνοντας σε επικίνδυνη κλίμακα στην περιοχή μεταξύ Ανατολικής Κρήτης και Καρπάθου. H… χάρη τους φθάνει και στην πολύπαθη Αττική – τρυπώνουν από την ανατολική πλευρά του Πεντελικού όρους, μέσω του ανοίγματος που δημιουργείται μεταξύ της Πεντέλης και του Υμηττού -, την οποία έχουν στην κυριολεξία σώσει ουκ ολίγες φορές από νέφος, ατμοσφαιρικούς ρύπους και τα συναφή, βελτιώνοντας αισθητά την ατμοσφαιρική της ποιότητα, τονίζει στην εφημερίδα «το Βήμα» η κυρία Βάσω Κοτρώνη, ερευνήτρια στο Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών.

Στο κόλπο του Σχοινιά το μελτέμια έχουν ΒΑ διεύθυνση και η έντασή τους μπορεί να φτάσει και τα 8 μποφόρ αλλά δεν ενοχλούν τους λουόμενους ούτε σηκώνουν κύμα (τουλάχιστον στη στεριά γιατί πιο μέσα το κύμα μεγαλώνει) επειδή βγαίνουν από την στεριά με κατεύθυνση προς τη θάλασσα (side shore – off shore). Η θάλασσα τότε είναι πεντακάθαρη, διαυγέστατη, κρυστάλλινη και δροσερή. Όλο το κύμα σκάει απέναντι στη Ν. Μάκρη, Ραφήνα και στις γύρω περιοχές (on shore). Επειδή στο Σχοινιά το μελτέμι είναι off shore, χρειάζεται οι  αρχάριοι σέρφερς να μην απομακρύνονται πολύ από την ακτή γιατί είναι πολύ πιθανό να μην μπορούν να ξαναγυρίσουν πίσω. Χρειάζεται πάντα να γίνεται καλή αξιολόγηση των καιρικών συνθηκών και αυτογνωσία όσον αφορά τις ικανότητές μας, ώστε να απολαμβάνουμε το αγαπημένο μας σπορ χωρίς άγχος και κίνδυνο. Ακόμα χρειάζεται πάντα να έχουμε κάποιον στην παραλία που να μας παρακολουθεί, ώστε αν χρειαστεί να κινητοποιήσει κάποιο σωστικό σκάφος.

Η φωτογραφία που διάλεξα γι’ αυτό το άρθρο είναι από το Πανελλήνιο πρωτάθλημα windsurfing που έγινε στο Καράβι τον περσινό Αύγουστο (26-8-2007), όπου μπορεί κανείς να διακρίνει τον καπνό από την φωτιά που δυστυχώς έκαιγε μερόνυχτα την Εύβοια. Ο καπνός εδώ χρησιμοποιείται για εκπαιδευτικούς σκοπούς και μας βοηθάει να καταλάβουμε την διεύθυνση του αέρα, κινείται ΒΑ. Ακόμα φαίνεται πως έξω στην παραλία έχει ελάχιστο αέρα, η θάλασσα είναι πολύ ήρεμη και πεντακάθαρη, ενώ βαθιά μέσα μπορούμε να διακρίνουμε “πρόβατα” και σερφ που πλανάρουν, οπότε καταλαβαίνει κανείς ότι εκεί μέσα ο αέρας είναι δυνατός.

Μανιάτη Ελένη

Σχολή θαλασσίων σπορ

Καράβι Σχοινιάς

Να εξηγήσω όμως για τις φίλες που τυχόν δεν γνωρίζουν, πώς γίνεται το μάθημα του σκι. Απαραίτητη προϋπόθεση είναι η επίδοξη σκιερ να είναι εξοικειωμένη με τη θάλασσα και να γνωρίζει καλό κολύμπι ώστε να μην νοιώθει ανασφάλεια και φόβο που είναι βέβαια παράγοντες πολύ ανασταλτικοί. Ο αρχάριος αρχίζει μαθαίνοντας πρώτα διπλό σκι, δηλαδή φορώντας δύο πέδιλα και υποχρεωτικά όπως όλοι οι σκιερ, ανεξαρτήτου επιπέδου και επιδόσεων, σωσίβιο. Το πρώτο μάθημα είναι πολύ σημαντικό για την σκιερ, γιατί μετά από αυτό ή θα αγαπήσει το σκι ή θα το μισήσει και σε αυτό συμβάλλει και κατά πολύ ο εκπαιδευτής και η προσέγγισή του επειδή κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός και κάθε άνθρωπος χρειάζεται διαφορετική μεταχείριση, πόσο μάλλον εμείς οι γυναίκες! Επίσης κάθε αρχάριος χρειάζεται να φορέσει τα σωστά για το σωματικό του βάρος, ύψος και φύλο πέδιλα και ο εκπαιδευτής να τον σηκώσει με την ανάλογη για το βάρος του ταχύτητα. Γι’ αυτό κορίτσια σας παρακαλώ να αποφεύγετε όσο μπορείτε να  κάνετε τις πρώτες σας προσπάθειες με τα φουσκωτά και τα σκάφη των φίλων σας γιατί θα ταλαιπωρηθείτε άδικα και μετά θα αποθαρρυνθείτε και θα νομίζετε ότι το σκι δεν κάνει για σας. Το πρώτο μάθημα λοιπόν γίνεται πάντα στην μπάρα. Η μπάρα είναι ένα σίδερο που υπάρχει μόνο στα επαγγελματικά σκάφη για να χρησιμοποιείται από τους αρχάριους και όχι μόνο, – την χρησιμοποιούν και οι σκιερ που κάνουν barefoot δηλαδή χωρίς πέδιλα – το οποίο προσαρμόζεται εύκολα στο σκάφος και εξέχει δίπλα από αυτό, πολύ κοντά στον εκπαιδευτή. Είναι πολύ δύσκολο για κάποιον αρχάριο να σηκωθεί την πρώτη φορά με το σκοινί πίσω από το σκάφος επειδή το σκοινί είναι πολύ ασταθές. Αντίθετα η μπάρα είναι πολύτιμη για τις πρώτες προσπάθειες και προσφέρει εξαιρετική βοήθεια επειδή ο αρχάριος σκιερ που δεν έχει ακόμα καλή ισορροπία  κρατιέται από κάτι σταθερό και σηκώνεται χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα και έτσι μπορεί και βιώνει από την αρχή το πάτημα και το γλίστρημα πάνω στο νερό, ακούει τις οδηγίες του εκπαιδευτή  ο οποίος είναι σχεδόν δίπλα του, προσπαθώντας ταυτόχρονα να υιοθετήσει μια σωστή στάση που θα του είναι πολύ χρήσιμη στις επόμενες προσπάθειές του από το σκοινί. Προσωπικά, αν δω ότι κάποιος δυσκολεύεται από την μπάρα ή κουράζεται ιδιαίτερα, δεν θα τον βάλω στη διαδικασία του σκοινιού στο πρώτο μάθημα. Στα επόμενα μαθήματα οι σκιερ αφού μάθουν να σηκώνονται με το σχοινί, μαθαίνουν να ισορροπούν πάνω στο νερό με τη σωστή στάση σώματος, μαθαίνουν να στρίβουν δεξιά κι αριστερά έξω από τα απόνερα του σκάφους και μόλις αρχίσουν και είναι πολύ άνετοι και το απολαμβάνουν αρχίζει ο δεύτερος κύκλο μαθημάτων για το μονό σκι (slalom ski) αυτή τη φορά. Μπαίνει δηλαδή ο σκιερ στη διαδικασία να μάθει πώς να σηκώνεται και να ισορροπεί με ένα πέδιλο. Ακολουθούν δυο – τρία μαθήματα ψιλο-ταλαιπωρίας και μετά αρχίζει πάλι η απόλαυση, περισσότερη αυτή τη φορά, αφού τώρα ο σκιερ σκίζει τα νερά με  μεγαλύτερη ταχύτητα και περισσότερο στυλ. Ακόμα μεγαλύτερη είναι η απόλαυση για μένα βλέποντας την ευχαρίστηση στο πρόσωπο τους και την ικανοποίησή τους ότι τα κατάφεραν, ότι το απόλαυσαν, ότι «γέμισαν». Γυναίκες όλων των ηλικιών, τόσο διαφορετικές μεταξύ τους και όλες απολαμβάνουν με το δικό τους τρόπο τη θάλασσα κάνοντας σκι και με βοηθούν συνεχώς να γίνω καλύτερη.

Τι λέτε κορίτσια? Να σας περιμένω?

Μανιάτη Ελένη

Συνήθως σε κάθε παραλία οι local surfers και όχι μόνο, μπορούν από νωρίς το πρωί να προβλέψουν, αν δεν έχει ήδη κάποιο δυνατό αέρα όπως είναι το μελτέμι, τι αέρα θα βγάλει κατά τη διάρκεια της μέρας. Στον κόλπο του Σχοινιά κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, τρεις είναι οι πιο συνηθισμένοι άνεμοι, καθένας με διαφορετική διεύθυνση και ένταση, ο θερμικός, το μελτέμι και ο Νοτιάς, που και αυτός τις περισσότερες φορές είναι θερμικός. Θα εξηγήσουμε τον καθένα ξεχωριστά αρχίζοντας από τον θερμικό, που στο Σχοινιά βγαίνει από Ανατολή γι’ αυτό και τον λέμε και «ανατολικό». Όταν λοιπόν ακούμε τις μετεωρολογικές προβλέπεις και είναι για ασθενείς μέχρι μέτριους βοριανατολικούς ανέμους και ξέρουμε ότι στο Σχοινιά το βοριαδάκι είναι αέρας που η διεύθυνσή του είναι τέτοια που δεν δημιουργεί κύματα και βοηθάει στο να είναι η θάλασσα πολύ καθαρή επειδή είναι στεριανός, οι μεν που έρχονται για μπάνιο ή βόλτα θα λένε α, ωραία άπνοια θα έχει, οι δε σερφίστες θα λένε α, ωραία αέρα θα έχει, θα βγάλει θερμικό. Αν πάμε λοιπόν πριν το μεσημέρι όντως θα φυσάει ένα ελαφρύ βοριαδάκι το οποίο σιγά-σιγά όσο μεσημεριάζει μπορεί να αρχίζει να κόβει και αν κοιτάξουμε προς τον Μύτικα (την βραχονησίδα του Σχοινιά) θα δούμε ότι έρχεται από εκεί (ανατολή) ένας φρέσκος αέρας και σε λίγο τον αισθανόμαστε επειδή είναι πιο δροσερός και παρατηρούμε ακόμα και ένα λίγο μεγαλύτερο κυματισμό στη θάλασσα.

Το φαινόμενο αυτό ονομάζεται θαλάσσια αύρα και οφείλεται στις θερμοκρασιακές διαφορές που υπάρχουν πάνω από την ξηρά και πάνω από τη θάλασσα κατά τη διάρκεια της ημέρας. Και αυτό συμβαίνει επειδή από την ανατολή του ηλίου και μετά, η στεριά θερμαίνεται περισσότερο απ’ ότι η επιφάνεια της θάλασσας που είναι πολύ ψυχρότερη. Προς το μεσημέρι που η στεριά έχει ζεσταθεί πάρα πολύ υπάρχει μεγάλη διαφορά πιέσεων, επειδή ο αέρας πάνω από τη θάλασσα είναι αρκετά ψυχρότερος και πυκνότερος οπότε κινείται προς το θερμότερο και λιγότερο πυκνό τμήμα του αέρα της στεριάς. (Η ξηρά θερμαίνεται πολύ γρηγορότερα από την θάλασσα διότι η θάλασσα έχει μεγάλη θερμοχωρητικότητα και είναι διαπερατή από τις ηλιακές ακτίνες σε αρκετά μεγάλο βάθος). Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να δημιουργείται ένας αέρας με διεύθυνση από τη θάλασσα προς την ξηρά, που ονομάζεται θαλάσσια αύρα και είναι περισσότερο γνωστός σαν θερμικός, μπουκαδούρα ή μπάτης και κάνει την εμφάνισή του σε παράκτιες περιοχές μεταξύ άνοιξης και φθινοπώρου. Κάνει τις παράκτιες αυτές περιοχές αισθητά δροσερότερες και υγρότερες σε σχέση με άλλες ηπειρωτικές περιοχές που δεν επηρεάζονται από την θαλάσσια αύρα.

 

Η φωτογραφία είναι από τον αγώνα windsurfing master blaster ’08 που έγινε στο Καράβι το τετραήμερο της Πρωτομαγιάς. Περιμένοντας την εκκίνηση, οι κατηγορίες των YOUNG BLOOD (έως 11 ετών) και ΝΕΟΙ ΣΤΟ WINDSURFING. Το δελτιο καιρού έδινε ΒΑ ασθενείς και στο Σχοινιά όπως ήταν αναμενόμενο βγήκε ο θερμικός κατά τις μια η ώρα. Στη φωτογραφία μπορείτε να καταλάβετε την διεύθυνσή του, έρχεται από τον Μύτικα δημιουργώντας εναν ελαφρύ κυματισμό.    Μανιάτη Ελένη

 

 

Ελένη Μανιάτη Σχολή θαλασσίων σπορ ‘ΚΑΡΑΒΙ Σχοινιάς’

Έτσι ο αέρας περνώντας από την πλάτη μας πέφτει επάνω στο πανί και το γεμίζει. Στήνουμε λοιπόν σκάφος και πανί στο νερό, το σκάφος στην προσήνεμη μεριά και το πανί στην υπήνεμη, ανεβαίνουμε, βάζουμε το ένα πόδι μπροστά από το άλμπουρο (κατάρτι) και το άλλο πίσω και με αργές και όχι απότομες κινήσεις και με λυγισμένα τα πόδια σηκώνουμε σιγά – σιγά το πανί από το σκοινί (εικ 1) ώσπου να βγει τελείως έξω από το νερό και το φέρνουμε απέναντι από το στήθος μας σε απόσταση όσο είναι ένα ελαφρώς τεντωμένο χέρι (εικ 2).

Δεν το φέρνουμε πιο κοντά στο σώμα μας γιατί θα χάσουμε την ισορροπία μας. Αυτή είναι η βασική θέση πάνω στο σερφ (secure position) όπου σκάφος και πανί είναι κάθετα και σχηματίζουν το γράμμα Τ. Είναι βασική γιατί το πανί δεν έχει αντίσταση και ανεμίζει σαν τη σημαία και το σκάφος δεν κινείται παρά μας δείχνει την πορεία που θα πρέπει να ακολουθήσουμε μόλις ξεκινήσουμε.

Επειδή το σερφ είναι μεν ένα ιστιοπλοϊκό σκάφος αλλά δεν έχει ξεχωριστά το τιμόνι, το τιμόνι του είναι το πανί. Το σκάφος μπορεί να στρίψει ή γέρνοντας το πανί προς την πλώρη (μπροστινό μέρος του σκάφους) ή προς την πρύμη (πίσω μέρος). Οπότε για να μην μας στρίβει το σκάφος και δεν μπορούμε να βρούμε τη σωστή θέση του πανιού σε σχέση με τον αέρα, πρέπει να κρατήσουμε το πανί στη μέση της σανίδας, απέναντί από το σώμα μας.

Αφού σταθεροποιηθούμε για λίγο και νοιώσουμε ότι έχουμε καλή ισορροπία προσπαθούμε να πιάσουμε τη μάτσα ώστε να κλείσουμε το πανί και να το γεμίσουμε αέρα.

Πάλι με αργές κινήσεις αφήνουμε το ένα χέρι από το σκοινί φέρνοντας το πανί λίγο πιο κοντά μας και προς τα εμπρός και το άλλο το περνάμε χιαστί από πάνω (εικ 3) και απλά πιάνουμε τη μάτσα. Μόλις μπορέσουμε πιάνουμε τη μάτσα και με το άλλο χέρι χωρίς να τραβήξουμε απότομα (εικ 4).

Τώρα το σκάφος μας κινείται! Τα πόδια μας πρέπει να είναι λυγισμένα, χέρια τεντωμένα, στήθος έξω, δεν σκύβουμε, παρά κοιτάμε πάνω από τον ώμο μας μπροστά και μακριά. Αν καταλάβουμε ότι δεν μπορούμε να κρατήσουμε άλλο το πανί και ότι αυτό πέφτει, αφήνουμε το πίσω χέρι της μάτσας, ανοίγει έτσι το πανί, αδειάζει ο αέρας, δεν έχει πια αντίσταση και βάρος και αφού ξαναβρούμε ισορροπία, ξαναπιάνουμε τη μάτσα.

Όποτε μπερδευόμαστε και δεν ξέρουμε από πού φυσάει ή πώς θα είναι η πορεία μας, ερχόμαστε στη βασική θέση και ξαναξεκινάμε.Καλά μέχρι εδώ, έχουμε κάνει λίγη πορεία, τώρα πώς επιστρέφουμε πίσω? Είπαμε ότι το σκάφος στρίβει γέρνοντας το πανί προς την πλώρη (η στροφή αυτή λέγεται μπότζα) ή προς την πρύμη (τακ).

Διαλέγουμε να κάνουμε μια στροφή, για αρχή ίσως είναι πιο εύκολη η μπότζα. Αφήνουμε λοιπόν πάλι σιγά – σιγά το πίσω χέρι από τη μάτσα και πιάνουμε το σκοινί. Αφήνουμε και το άλλο και σπρώχνουμε σιγά -σιγά το πανί με ελαφρώς λυγισμένα χέρια, προς τη πλώρη του σκάφους. Εμείς δεν καθόμαστε στην ίδια θέση αλλά σιγά – σιγά και με μικρά βηματάκια μετακινούμε τα πόδια γύρω – γύρω από το άλμπουρο δίνοντας έτσι χώρο στο πανί (εικ 5).

Τα πατήματά μας δεν πρέπει να είναι απότομα γιατί θα χάσουμε την ισορροπία μας. Μόλις το πανί περάσει πάνω από την πλώρη του σκάφους, το σκάφος μας δείχνει την αντίθετη κατεύθυνση και βλέπουμε ότι έχουμε πάλι τον αέρα στην πλάτη μας και το πανί απέναντί μας (εικ 6).

Δεν βιαζόμαστε πάλι να πιάσουμε την μάτσα όπως να ‘ναι παρά περιμένουμε λίγο στη βασική θέση, με σκάφος και πανί κάθετα και αφού σταθεροποιηθούμε παίρνουμε το δρόμο του γυρισμού. Να θυμάστε ότι για έναν αρχάριο είναι πολύ δύσκολο να ξαναγυρίσει στο σημείο απ’ όπου ξεκίνησε! Καλές πλεύσεις!!!

Ελένη Μανιάτη Σχολή θαλασσίων σπορ ‘ΚΑΡΑΒΙ Σχοινιάς’

Λοιπόν κορίτσια, αφήστε τους φίλους σας να ψήνονται στη ξαπλώστρα και εσείς σκίστε τα κύματα!

Σας περιμένουμε!