Πολλές φορές ο κόσμος που έρχεται στο Καράβι για μπάνιο ή για σερφ και είναι μεσημέρι που συνήθως φυσάει αρκετά, μας λέει ότι «πουθενά αλλού δεν φυσάει, μόνο εδώ έχει αέρα» ή «στο σπίτι μου είχε άπνοια» ή ότι «το δελτίο καιρού έδινε άπνοια για σήμερα, εδώ όμως φυσάει», κλπ. Και είναι όλα αλήθεια. Πώς γίνεται αυτό, μπορούμε να το εξηγήσουμε σ’ αυτό το άρθρο και συγκεκριμένα για τον Σχοινιά που τον γνωρίζουμε καλά, το φαινόμενο όμως αυτό συμβαίνει σε όλες τις παράκτιες περιοχές.
Συνήθως σε κάθε παραλία οι local surfers και όχι μόνο, μπορούν από νωρίς το πρωί να προβλέψουν, αν δεν έχει ήδη κάποιο δυνατό αέρα όπως είναι το μελτέμι, τι αέρα θα βγάλει κατά τη διάρκεια της μέρας. Στον κόλπο του Σχοινιά κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, τρεις είναι οι πιο συνηθισμένοι άνεμοι, καθένας με διαφορετική διεύθυνση και ένταση, ο θερμικός, το μελτέμι και ο Νοτιάς, που και αυτός τις περισσότερες φορές είναι θερμικός. Θα εξηγήσουμε τον καθένα ξεχωριστά αρχίζοντας από τον θερμικό, που στο Σχοινιά βγαίνει από Ανατολή γι’ αυτό και τον λέμε και «ανατολικό». Όταν λοιπόν ακούμε τις μετεωρολογικές προβλέπεις και είναι για ασθενείς μέχρι μέτριους βοριανατολικούς ανέμους και ξέρουμε ότι στο Σχοινιά το βοριαδάκι είναι αέρας που η διεύθυνσή του είναι τέτοια που δεν δημιουργεί κύματα και βοηθάει στο να είναι η θάλασσα πολύ καθαρή επειδή είναι στεριανός, οι μεν που έρχονται για μπάνιο ή βόλτα θα λένε α, ωραία άπνοια θα έχει, οι δε σερφίστες θα λένε α, ωραία αέρα θα έχει, θα βγάλει θερμικό. Αν πάμε λοιπόν πριν το μεσημέρι όντως θα φυσάει ένα ελαφρύ βοριαδάκι το οποίο σιγά-σιγά όσο μεσημεριάζει μπορεί να αρχίζει να κόβει και αν κοιτάξουμε προς τον Μύτικα (την βραχονησίδα του Σχοινιά) θα δούμε ότι έρχεται από εκεί (ανατολή) ένας φρέσκος αέρας και σε λίγο τον αισθανόμαστε επειδή είναι πιο δροσερός και παρατηρούμε ακόμα και ένα λίγο μεγαλύτερο κυματισμό στη θάλασσα.
Το φαινόμενο αυτό ονομάζεται θαλάσσια αύρα και οφείλεται στις θερμοκρασιακές διαφορές που υπάρχουν πάνω από την ξηρά και πάνω από τη θάλασσα κατά τη διάρκεια της ημέρας. Και αυτό συμβαίνει επειδή από την ανατολή του ηλίου και μετά, η στεριά θερμαίνεται περισσότερο απ’ ότι η επιφάνεια της θάλασσας που είναι πολύ ψυχρότερη. Προς το μεσημέρι που η στεριά έχει ζεσταθεί πάρα πολύ υπάρχει μεγάλη διαφορά πιέσεων, επειδή ο αέρας πάνω από τη θάλασσα είναι αρκετά ψυχρότερος και πυκνότερος οπότε κινείται προς το θερμότερο και λιγότερο πυκνό τμήμα του αέρα της στεριάς. (Η ξηρά θερμαίνεται πολύ γρηγορότερα από την θάλασσα διότι η θάλασσα έχει μεγάλη θερμοχωρητικότητα και είναι διαπερατή από τις ηλιακές ακτίνες σε αρκετά μεγάλο βάθος). Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να δημιουργείται ένας αέρας με διεύθυνση από τη θάλασσα προς την ξηρά, που ονομάζεται θαλάσσια αύρα και είναι περισσότερο γνωστός σαν θερμικός, μπουκαδούρα ή μπάτης και κάνει την εμφάνισή του σε παράκτιες περιοχές μεταξύ άνοιξης και φθινοπώρου. Κάνει τις παράκτιες αυτές περιοχές αισθητά δροσερότερες και υγρότερες σε σχέση με άλλες ηπειρωτικές περιοχές που δεν επηρεάζονται από την θαλάσσια αύρα.
